🎨 Malowanie obrazów

Malowanie to jedna z najstarszych form wyrażania siebie. Towarzyszy człowiekowi od tysięcy lat – od malowideł naskalnych po współczesne obrazy abstrakcyjne. Dziś malowanie obrazów może być hobby, jak i formą relaksu lub też pracy zawodowej.

W Ukrainie sztuka malarska zajmuje ważne miejsce w kulturze. Motywy natury, życia codziennego i symboliki narodowej często pojawiają się w obrazach. Dla osób uczących się języka ukraińskiego temat malowania jest bardzo wdzięczny, ponieważ łączy słownictwo z procesem twórczym.

📘 Podstawowe słowa związane z malowaniem obrazów

🎨 Malowanie obrazów w codziennym języku

Czego potrzeba aby zacząć malować obrazy? Na pewno trzeba хотіти (chcieć) malować, mieć jakiś pomysł co chce się namalować (намалювати) Ważna jest też wybranie tematyki: malarstwo przyrodnicze, jedzenia, lub abstrakcja, to tematy dość popularne, które mogą być dobre dla początkujących.

Aby ruszyć do malowania, trzeba miec rzecz jasna odpowiednie materiały, czyli: фарби (farby), пензлі (pędzle) i полотно (płótno), czyli podstawowe narzędzia pracy. Bardzo ważne są również кольори (kolory) w końcu to od nich bardzo dużo zależy.

Każdy artysta ma swój wyjątkowy стиль (styl), które wyróżnia go od innych. Malowanie to niezwykła forma творчості, czyli twórczości, która jest dostępna praktycznie dla każdego. Warto też pamiętać, że пензель (pędzel) to nazwa ogólna dla różnych rodzajów. W przypadku pędzla do malowania obrazów, odpowiedni zwrot to - художній пензлель

Namalowany obraz (картина) może być świetnym rodzajem domowej dekoracji 

Podstawowe zwroty, które mogą być pomocne:

• моя творчість (moja twórczość)
• малювати картини (malować obrazy)
• творча робота (twórcza praca)

🎨 Ciekawostka

Ukraińskie słowo художник oznacza nie tylko malarza, ale szerzej – artystę. Pochodzi od słowa związanego ze „sztuką” i „umiejętnością”, co podkreśla, że liczy się nie tylko efekt końcowy, ale także proces tworzenia.

W okresie Ukraińskiej Republiki Ludowej (1917–1921) malarstwo zaczęło być postrzegane nie tylko jako forma sztuki, lecz także jako narzędzie budowania nowoczesnej kultury narodowej. Artyści działający w tym czasie świadomie odchodzili od czysto akademickich wzorców, poszukując języka wizualnego, który łączyłby nowoczesność z ukraińską tradycją.

Źródła z epoki wskazują, że malarstwo rozwijało się w ścisłym związku z ideą odrębności kulturowej. Wystawy, pracownie artystyczne i instytucje edukacyjne traktowano jako przestrzenie formowania nowej tożsamości. Sztuka miała nie tylko zdobić, ale też kształtować sposób myślenia o państwowości i kulturze.

Ważną rolę odgrywały motywy ludowe, ornamentyka oraz kolorystyka inspirowana tradycją regionalną. Nie były one po prostu kopiowane – artyści reinterpretowali je w duchu nowoczesnych prądów artystycznych. Dzięki temu malarstwo tego okresu łączyło lokalność z europejskimi tendencjami.

Zmiany te znalazły odzwierciedlenie także w języku krytyki artystycznej. W tekstach z lat 1917–1921 pojawiają się pojęcia związane z „новим мистецтвом”, „культурною самостійністю” (kulturową niezależnością) oraz odpowiedzialnością artysty wobec społeczeństwa. Pokazuje to, że malarstwo było postrzegane jako część szerszego znaczenia kulturowego.

✅ Podsumowanie

Malowanie obrazów to piękna forma wyrażania siebie. Znajomość podstawowych słów po ukraińsku pozwala mówić o sztuce, emocjach i procesie twórczym w naturalny sposób. To bardzo inspirujący temat, który przydaje się w nauce języka ukraińskiego.

Źródła:

Живопис України ХХ століття: проблеми, тенденції, імена – Київ, 2000 Павлишин М. (1998), Українське мистецтво початку ХХ століття Нариси історії українського мистецтва ХХ століття – НАН України

(publikacje naukowe związane z rozwojem sztuki ukraińskiej, w tym okres URL, w kontekście przemian kulturowych i tożsamościowych)